http://hy.gospeltranslations.org/w/index.php?title=%D4%BF%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D6%80%D5%A5%D5%AC%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%AB%D6%81_%D5%A1%D5%BC%D5%A1%D5%BE%D5%A5%D5%AC%60_%D5%A2%D5%A1%D6%80%D5%B8%D5%B5%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6_%D5%A1%D5%B4%D5%A2%D5%B8%D5%B2%D5%BB%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6&action=history Վիքիի այս էջի փոփոխումների պատմություն hy MediaWiki 1.16alpha Tue, 05 May 2026 01:36:13 GMT http://hy.gospeltranslations.org/w/index.php?title=%D4%BF%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D6%80%D5%A5%D5%AC%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%AB%D6%81_%D5%A1%D5%BC%D5%A1%D5%BE%D5%A5%D5%AC%60_%D5%A2%D5%A1%D6%80%D5%B8%D5%B5%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6_%D5%A1%D5%B4%D5%A2%D5%B8%D5%B2%D5%BB%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6&diff=44&oldid=prev <p>Նոր էջ. {{info|Above Reproach: Ethical Integrity}}&lt;br&gt; Մի փոքրիկ նյութ, որը ես կարդացել եմ քսան տարի առաջ, այդ օրվանից գամված է մնա...</p> <p><b>Նոր էջ</b></p><div>{{info|Above Reproach: Ethical Integrity}}&lt;br&gt; <br /> <br /> Մի փոքրիկ նյութ, որը ես կարդացել եմ քսան տարի առաջ, այդ օրվանից գամված է մնացել իմ մտքում: Ջորջիայի նահանգի Ռոքդեյլի կոմսության Կոնյերսի ավագ դպրոցի “Գամփռեր” բասկետբոլի թիմը, տապալելով իր բոլոր հակառակորդներին, 1987թ. մարտին առաջին և միակ անգամ հաղթեց նահանգի առաջնությունում: 18 տարի թիմը առանց որևէ հաղթանակի մարզելուց հետո մարզիչ Կլևելանդ Ստրաուդը խանդավառությամբ լցված էր: <br /> <br /> Բայց առաջնությունից մի քանի շաբաթ անց, երբ մարզիչ Ստրաուդը կատարում էր իր խաղացողների գնահատականների ընթացիք վերանայում, նա հայտնաբերեց, որ իր երրորդ շարքի խաղացողներից մեկը ձախողվել է որոշ դասընթացների մեջ և խաղացողին տեսականորեն ոչ պիտանի դարձրել բասկետբոլի թիմի համար: <br /> <br /> Պայքարող ուսանողը ոչ մի դեպքում թիմի հաղթանակի գործոնը չէր: Նա ցածր կուրսի ուսանող էր, որը պիտանի էր խաղերի համար, բայց փաստորեն ամբողջ սեզոնի ընթացքում ոչ մի խաղ չխաղաց: Սակայն կիսաեզրափակիչ խաղերից մեկի ժամանակ ավելի քան 20 միավորով առաջատար թիմի մարզիչը` Ստրաուդը, ցանակացավ բոլոր խաղացողներին մասնակցելու հնարավություն տալ: Նա այդ խաղացողին խաղի մեջ դրեց 45 վայրկյանից քիչ ժամանակով: Անիրավասու մարդը ձեռք չբերեց ոչ մի միավոր: Նրա մասնակցությունը ոչ մի կերպ չազդեց խաղի արդյունքի վրա: Բայց տեխնիկապես դա նահանգների իրավասության չափանիշների խախտում էր: Մարզիչ Ստրաուդը տհաճ դրության մեջ էր: Եթե նա բացահայտեր խախտումը, իր թիմը կորակազրկվեր և կզրկվեր հաղթանակից: Եթե նա լռեր, դժվար թե, դրսից ինչ-որ մեկը հայտնաբերեր այդ իրավախախտումը: <br /> <br /> Այնուամենայնիվ մարզիչը գիտակցում էր, որ նվազագույն դեպքում, այդ խաղացողը տեղյակ էր կանոնների խախտման մասին: Նաև հնարավոր էր, որ թիմի մյուս ուսանողներն էլ գիտեին և մտածում էին, որ իրենց մարզիչը միտումնավոր է անտեսել իրավասության ցուցումները: Բայց, այնուամենայնիվ, ամենակարևորն այն էր, որ մարզիչ Ստրաուտն ինքը գիտեր այդ մասին, և եթե նա գիտակցաբար փորձեր փաստերը թաքցնել նրա որպես մարզիչ ունեցած ամենամեծ հաղթանակը ընդմիշտ արատավորված կլիներ տգեղ գաղտնիքով: <br /> <br /> Մարզիչ Ստրաուդը ասաց, որ այն պահից երբ նա հայտնաբերեց խախտումը, նա գիտեր իր անելիքը: Նա երբեք չի էլ մտածել որևէ այլընտրանքի մասին: Նրա առաջնահերթությունները շատ վաղուց էին սահմանված: Նա գիտակցում էր, որ իր թիմի ''հաղթանակը'' այնքան կարևոր չէ, որքան նրանց ''բնավորությունը'': &quot;Մարդիկ մոռանում են բասկետբոլի խաղերի միավորները&quot;,-ասաց նա: &quot;Նրանք երբեք չեն մոռանում, թե ինչպիսինն ես դու&quot;: <br /> <br /> Այն գրանցվեց որպես օրինազանցություն և չեղյալ համարեց նահանգի միակ առաջնությունը, որում իր թիմը եզակի անգամ հաղթեց: <br /> <br /> Բայց և' մարզիչը, և' թիմը հողինակության ավելի շատ կարևոր հաղթանակ նվաճեցին, քան նրանց պարտությունն էր: Նրանք պահեցին իրենց ամբողջականությունը և անսահման վստահություն ու հարգանք ձեռք բերեցին: Մարզիչը արժանացավ տարվա ուսուցիչ, տարվա մարզիչ, տարվա քաղաքացի պարգևներին, ինչպես նաև Ջորջիայի նահանգի օրենսդրական մարմնի կողմից պաշտոնական գովասանքի: Մի քանի տարի անց նա ընտրվեց Կոնյերս քաղաքի ավագանու անդամ, որտեղ մինչև օրս ծառայում է: Նա իրավացի էր: Մարդիկ, որոնք շատ վաղուց կմոռանային նահանգի առաջնությունում Գամփռների հաղթանակը, երեբեք չմոռացան այս մարզիչի ազնվությունը: <br /> <br /> Բարոյական ազնվությունը քրիստոսանման բնավորության պարտադիր հատկանիշներից մեկն է: Ինչքան էլ կարևոր լինի վարդապետության մեջ ողջամիտ և սուրբ գրային ճշմարտությունների ուսուցման մեջ հավատարիմ լինելը, դա ոչ մի դեքում այնքան կարևոր չէ քրիստոնյաների համար, որքան ուղիղ սիրտ ունենալը և Աստծո օրենքի բարոյական ու էթիկական սկզբունքներին հնազանդվելը: <br /> <br /> Ի դեպ դա հեշտ պարտականություն չէ: Բարոյական չափանիշները, ըստ որոնց պետք է ապրի Աստծո ժողովուրդը, շատ անգամ գերազանցում են նորմալ մարդկային էթիկայի բարձրագույն սկզբունքները: <br /> <br /> Սա Հիսուսի լեռան քարոզի կարևոր կետերից մեկն էր.&quot; Բայց ասում եմ ձեզ, որ, եթէ ձեր արդարութիւնը աւելի չլինի, քան օրէնսգէտներինը եւ փարիսեցիներինը, երկնքի արքայութիւնը չէք մտնի&quot;: (Մաթ. 5:20): Ամբողջ քարոզը Օրենքի բարոյական նշանակության բացատրությունն էր: Հիսուսի նյութի սիրտը ընդլայնված քննարկումն էր ընդեմ այն հասկացության, ըստ որի օրենքի բարոյական սկզբունքները վերաբերվում են միայն այն վարքագծին, որը կարող են ուրիշները տեսնել: <br /> <br /> Հիսուսը, օրինակ, սովորեցնում էր, որ վեցերորդ պատվիրանը արգելում է ոչ միայն սպանության ակտը այլև մարդասպան սիրտը (խոսք 21–22): Յոթերորդ պատվիրանը, որը արգելում է շնությունը, նաև անուղղակիորեն դատապարտում է շնացող ցանկությունները (խոսք 27–28): Եվ մեր դրացիներին սիրելու պատվիրանը վերաբերվում է նույնիսկ նրանց, ովքեր մեր թշնամիներն են (խոսք 43–44): <br /> <br /> Որքա~ն բարձր է Աստծո կողմից դրված բարոյական և էթիկական չափանիշը: Աներևակայելիորեն բարձր է: Հիսուսն այն հավասարեցնում է Աստծո սեփական կատարելության հետ. &quot; Արդ, կատարեա՛լ եղէք դուք, ինչպէս որ ձեր երկնաւոր Հայրն է կատարեալ&quot;: (Խոսք 48): <br /> <br /> Դա, իհարկե, անհասանելի չափանիշ է սահմանում: Բայց մեր պարտքն է ,այնուամենայնիվ, անդադար հետևել ամբողջականությանը: Կատարյալ բարոյական հետևողականությունն այդ կատարյալ նպատակի` բացառձակ քրիստոսանմանության կարևոր մասն է, որին պետք է ձգտի ամեն քրիստոնյա(Փիլ. 3:12–14): Ոչ մի հավատացյալ, հետևաբար, չպետք է գիտակցաբար զոհի իր բարոյական ամբողջականությունը: <br /> <br /> Ահա երեք զորավոր պատճառներ, թե ինչու. <br /> <br /> Նախ` հանուն մեր հեղինակության: Ի հարկե, քրիստոնյաները չպետք է մտահոգվեն այննպիսի խնդիրներով, ինչպիսինն են կարգավիճակը, խավը, կաստան կամ տնտեսական հեղինակությունը: Այդ առումով մենք պետք է Քրիստոսի նման լինենք, որն իր անձն ունայնացրեց՝ ծառայի կերպարանք առնելով (Փիլ. 2:7): <br /> <br /> Այնուամենայնիվ, ճիշտ իմաստ կա նրա մեջ, որ մենք պետք է մտածենք լավ հեղինակություն ունենալու մասին, և որը հատկապես ճիշտ է բարոյական ամբողջականության խնդրի համար: Տարրական պահանջներից մեկը ծերերի համար այս է. &quot; նա պէտք է ունենայ բարի վկայութիւն նաե՛ւ դրսեցիներից, որպէսզի չլինի թէ ընկնի նախատինքի տակ եւ Սատանայի որոգայթների մէջ&quot; (1 Տիմ. 3:7): <br /> <br /> Ոչ մի բան ավելի արագ կամ մշտապես չի կործանի լավ համբավը, քան բարոյական ամբողջականության միտումնավոր խախտումը: Մարդիկ գործնականում կներեն ցանկացած այլ սխալ, անփութություն կամ ձախողում, բայց բարոյական սնանկացումը խայտառակության դրոշմ է կրում, որից գրեթե անհնարին է վեր բարձրանալ: <br /> <br /> Մի քանի տարի առաջ մի ծխի անդամ ինձ մի բան պատմեց, ինչը ոչ մի հովիվ երբևէ չի ցանկանա լսել: Նա մեր եկեղեցի մի գործածար ծանոթի հրավիրեց: Մարդը պատասխանեց. &quot; Դու այդ եկեղեցին ես գնու±մ: Ես չէի գնա այդ եկեղեցին: Քաղաքի ամենակաշառակեր իրավաբանը գնում է այդ եկեղեցին&quot;: <br /> <br /> Ես չգիտեի, և մինչև հիմա չգիտեմ, թե ում մասին էր նա ասում: Մեր եկեղեցում տասնյակ փաստաբաններ կան: Ես հուսով եմ, որ դա սխալ ինքնության դեպք էր, և որ այն մարդը, որին նա մտքում ուներ մեր եկեղեցու անդամ չէր: Բայց հաջորդ կիրակի ես այս դեպքը պատմեցի ամբիոնից և ասացի. &quot; Եթե իրավաբանը, որին նկարագրել է այն մարդը այստեղ է այս առավոտ, խնդրում եմ դաս սովորեք Զաքեոսից. ապաշխարհեցեք և արեք այն ամենը ինչ կարող եք, որպեսզի վերականգնեք ձեր հեղինակությունը համայնքում: Միևնույն ժամանակ դարդարեք Ձեզ ներկայացնել որպես քրիստոնյա: Դուք կործանում եք ամբողջ եկեղեցու հեղինակությունը&quot;: <br /> <br /> Համաձայն Առակաց 22:1-ի &quot; Բարի անունը լաւ է մեծ հարստութիւնից, ընտիր շնորհքը՝ արծաթից ու ոսկուց&quot;։ Դու լավ անուն չես ունենա մինչև քո բարոյական ամբողջականությունն անեղծ է և անթերի չլինի: <br /> <br /> Երկրորդը` հանուն մեր բնավորության: Դեռևս ավելի կարևոր է անձնական բնավորության գծերի խնդիրը: Լավ պատճառ կա այն բանի համար, թե ինչու բարոյական օրենքի բացահայտումը Հիսուսի կողմից Մաթևոս 5-ում այդքան կենտրոնացված էր սրտի շիտակության վրա` ի հակադրություն արտաքին վարքագծի: Որովհետև մեր ով լինելու իսկական բարոմետրն արտացոլում է, թէ ինչ ենք մենք անում, երբ ուրիշ ոչ ոք մեզ չի նայում, թե ինչ ենք մենք մտածում մեր սեփական մտքերի գաղտնիության մեջ, և ինչպես ենք մենք պատասխանում մեր սեփական խղճի հուշումներին: Այս բաները ձեր բարոյական և էթիկական մանրաթելի չափն են: <br /> <br /> Որքան կարևոր է պահել մեր լավ համբավը հանրության մեջ, այնքան հազար անգամ ավելի կարևոր է պահպանել մեր անձնական բնավորության գծերը: Այդ է պատճառը, որ Հիսուսը բարոյական և էթիկական խնդիրներով զբաղվեց` սկսելով մեր սրտի ամենախորքում գտնվող մտքերից: &quot;Քանի որ ''սրտից է'', որ ելնում են չար խորհուրդներ, սպանութիւններ, շնութիւններ, պոռնկութիւններ, գողութիւններ, սուտ վկայութիւններ, հայհոյանքներ&quot;(Մաթ. 15:19): <br /> <br /> Թերևս ամենայնիվ էլ չափազանցեցում չի լինի ասել, որ միակ ամենակարևոր ճակատամարտը ձեր սեփական մտքի ամբողջականության համար պայքարելն է: Ահա, թե որտեղ կարելի է ամեն բան շահել կամ կորցնել: Եվ եթե դուք պարտվեք այդտեղ, ուրեմն դուք արդեն կործանել եք ձեր բնավորության գծերը: Կաշառակեր բնավորությունը անխուսափելոիորեն փչացնում է նաև հեղինակությունը, քանի որ չար ծառը չի կարող բարի պտուղ տալ (Մաթ. 7:18): <br /> <br /> Դա միտքդ է բերում երրորդ պատճառը, թե ինչու է այդքան կարևոր պահպանել մեր բարոյական և էթիկական ամբողջականությունը` հանուն մեր վկայության: Ձեր ''հեղինակությունը'' արտացոլում է այն ինչ ասում են մարդիկ ձեր մասին: Ձեր ''վկայությունն'' այն է ինչ ձեր բնավորությունը, ձեր վարքագիծը և ձեր բառերը ասում են Աստծո մասին: <br /> <br /> Դիտարկենք, թե ինչ է կատարվում, երբ քրիստոնյան բարոյական ամբողջականություն չի ունենում: Այդ մարդը ասում է, որ ինքը իսկապես չի հավատում նրան, որ ինչ Սուրբ գիրքն ասում է` ճշմարիտ է Աստծո համար, որ &quot; Արդարութիւն գործելը եւ ճշմարտութիւն խօսելը աւելի հաճելի է Տիրոջը, քան զոհերի արիւնը&quot; (Առ. 21:3): Որ &quot;Ամբարիշտների զոհագործութիւնները պիղծ են Տիրոջ առջեւ, բայց ուղղամիտների ուխտը հաճելի է նրան&quot;(15:8): Եվ որ Աստված &quot; ճշմարտութիւնը սիրեց[իր] եւ [քո] իմաստութեան անյայտն ու ծածուկն ինձ յայտնեց[իր] (Սաղմ. 50:8): <br /> <br /> Այլ խոսքերով մարդը, որն անտեսում է բարոյական ամբողջականությունը, իր կյանքով և իր վերաբերմունքով ստում է Աստծո մասին: Եթե նա իրեն Քրիստոնյա է կոչում և դավանում է, որ նա Աստծո որդին է, նա, փաստորեն, Աստծո անունը ամենահիմնարար մակարդակում իզուր է առնում: Դա բարոյական ամբողջականության հարցը քննարման է դնում, այդպե±ս չէ: <br /> <br /> Դա այն է, ինչ մենք պետք է հիշենք ամեն անգամ, երբ հարմարության համար փորձենք փոփոխել մեր բարոյական սկզբունքները: Այն չարժե մեր հեղինակության, մեր բնավորության և մեր վկայության բարձր գնին: <br /> <br /> &lt;br&gt;</div> Thu, 24 May 2012 20:03:42 GMT Pcain http://hy.gospeltranslations.org/wiki/%D5%94%D5%B6%D5%B6%D5%A1%D6%80%D5%AF%D5%B8%D6%82%D5%B4:%D4%BF%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D6%80%D5%A5%D5%AC%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%AB%D6%81_%D5%A1%D5%BC%D5%A1%D5%BE%D5%A5%D5%AC%60_%D5%A2%D5%A1%D6%80%D5%B8%D5%B5%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6_%D5%A1%D5%B4%D5%A2%D5%B8%D5%B2%D5%BB%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6