http://hy.gospeltranslations.org/w/index.php?feed=atom&namespace=0&title=%D5%8D%D5%BA%D5%A1%D5%BD%D5%A1%D6%80%D5%AF%D5%B8%D5%B2%3A%D5%86%D5%B8%D6%80%D5%A7%D5%BB%D5%A5%D6%80%D5%A8 2026-07-05T04:42:41Z Gospel Translations Armenianյից՝ ազատ հանրագիտարանից MediaWiki 1.16alpha http://hy.gospeltranslations.org/wiki/%D4%BB%D5%B6%D5%B9%D5%BA%D5%A5%D5%9E%D5%BD_%D5%A5%D5%B4_%D5%A5%D5%BD_%C2%AB%D5%AB%D5%B4_%D5%AF%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D6%84%D5%A8_%D5%BF%D5%A1%D5%AC%D5%AB%D5%BD_%D4%B1%D5%BD%D5%BF%D5%AE%D5%B8%D6%82%D5%B6%C2%BB: 2019-12-27T20:59:44Z

<p>Pcain: Նոր էջ. {{info|How Do I “Give My Life to God”?}}&lt;br&gt; '''Աուդիո գրառում ''' ''Ամենալավ հարցերից որոշները, որոնք մենք ստանում ենք մ...</p> <hr /> <div>{{info|How Do I “Give My Life to God”?}}&lt;br&gt;<br /> <br /> '''Աուդիո գրառում '''<br /> <br /> ''Ամենալավ հարցերից որոշները, որոնք մենք ստանում ենք մեր էլելտրոնային փոստին, իրականում կարճ և ուղիղ հարցեր են, ինչպիսինն է Արիզոնայի Տեմպե քաղաքից Էլիզաբեթի հարցը: «Հովիվ Ջոն, ի՞նչ է նշանակում «կյանքդ տալ Աստծուն» : Ես դա լսում եմ ամբողջ ժամանակ: Որո՞նք են այն աստվածաշնչյան հատվածները, որոնք դուք կօգտագործեիք այս արտահայտությունը բացատրելու համար»:''<br /> <br /> Ես չեմ կարող հաստատ ասել, թե ինչ են նկատի ունենում ուրիշները, երբ ասում են, որ նրանք իրենց կյանքը տվել են Աստծուն, կամ ուզում են իրենց կյանքը տալ Աստծուն, բայց ես կարող եմ ձեզ ասել, թե ինչ ես նկատի ունեմ դրանով, իսկ հետո ցույց տամ Աստվածաշնչից տեղեր ու բացատրեմ, թե ինչու եմ ես հավատաում, որ սա աստվածաշնչյան խոսելու եղանակ է, և թե ինչու է Աստվածաշունչն օգտագործում այսպիսի լեզու և փորձառություն: Ահա, թե ինչ եմ ես պատրաստվում անել:<br /> <br /> Եթե ես Աստծուն աղոթելուց ասում եմ. «Տե՛ր, ես ինձ քեզ եմ տալիս», ինչ նկատի ունեմ, սա է. ես ասում եմ շատ լուրջ, սրտանց «Այո» Աստծո՝ իր Որդու մահվամբ իմ գնամնը, որպեսզի ես նրան պատկանեմ: Նա ինձ գնեց, որպեսզի ես պատկանեմ նրան, ոչ միայն իմ համար գին վճարելու շնորհիվ, այլև նրան պատրաստակամորեն հանձնվելու շնորհիվ: Ահա, թե ինչ եմ ես անում, երբ ասում եմ. «Ես ինձ քեզ եմ տալիս»: Ես ասում եմ. «Ես այլևս իմ սեփականատերը, իմ տերը, իմ հովիվը չեմ: Դու ես իմ Սեփականատերը, Տերը, Հովիվը, Հայրը, իմ գանձը, իմ իմաստությունը, իմ հույսը, իմ լիակատար և հարատև հաճույքի աղբյուրը: Ես հրաժարվում եմ այդ ամենն իմ մեջ գտնելուց: Ես հիմա դա փնտրում եմ քո մեջ, որովհետև ես լիովին քոնն եմ»:<br /> <br /> Այստեղ գլխավորն այն է, թե արդյո՞ք, Աստված տվեց իր Որդուն, որ նա ինձ գնի իր համար: Եթե դա այդպես է, ապա «Ես ինձ քեզ եմ տալիս»-ը նշանակում է «Ես ուրախությամբ համաձայնվում եմ դրա հետ: Ես շատ ու շատ երջանիկ եմ դրա համար»: Ահա, թե ինչ մենք ի նկատի ունենք: «Ես ուզում եմ, որ սա իրական լինի ինձ համար: Ես ուզում եմ ընդունել և ապրել այս գնման իրականության մեջ: Ես ուզում եմ հրաժարվել իմ սեփական կյանքի հանդեպ ունեցած բոլոր պահանջներից: Ես ուզում եմ ամբողջությամբ հանձնվել նրա պաշտպանությանը և ապահովմանը, առաջնորդությանն ու բավարարմանը և այն վերջնական գրկախառնությանը, որի կարիքը ես հուսահատորեն կունենամ, երբ մեռնեմ: Դա այն է, ինչ ես ուզում եմ»: Դա այն է ինչ ես ի նկատի ունեմ, երբ ասում եմ. «Ես ինձ քեզ եմ տալիս»: Այժմ, ահա աստվածաշնչյան հիմքն այդ մտածելակերպի համար:<br /> <br /> ====Աստվածային գնում====<br /> <br /> Աստվածային գնման մեջ մեծ իրադարձություն կա: Առաջին Կորնթացիս 6:19. «Չգիտէ՞ք, թէ ձեր մարմինները տաճար են Սուրբ Հոգու, որ ձեր մէջ է, եւ որն ստացել էք Աստծուց. եւ դուք ձեր տէրը չէք, քանզի մե՛ծ գնով գնուեցիք: Փառաւորեցէ՛ք Աստծուն ձեր մարմինների մէջ»: Այժմ դա փաստ է: Աստված կատարեց դա: Աստված Իր համար ժողովուրդ գնեց: Նրանք իրենց սեփականությունը չեն: Նրանք պատկանում են Աստծուն: Դա նշանակում է, որ նրանք գոյություն ունեն Աստծուն հավիտյան փառավորելու և Աստծով ուրախանալու համար: Նրանց մեղքերը ներված են: Նրանց մեղքը վերցված է: Նրանց ապստամբությունը հաղթահարված է: Ինչ նրանք ասում են, հետևյալն է.«Ես երջանիկ եմ դրա համար: Ես համաձայն եմ դրա հետ: Ես ինձ ազատորեն և ուրախությամբ եմ տալիս Նրան, ով ինձ գնել է»: Դուք պարզապես համապատասխանեցնում եք Ձեզ այն բանի հետ, ինչին Աստված արդեն հասել է իր ժողովրդի համար, երբ ասում եք. «Ես Քոնն եմ»: Նա ասաց.«Գրազ գանք՝ դու իմն ես. Ես գնել եմ քեզ»:<br /> <br /> Դա արտահայտելու եղանակներից մեկը գտնվում է Հռոմեացիների մեջ, երբ Պողոսն ասում է, օրինակ, 12 -րդ գլխի 1 խոսքում. «Ուստի, եղբայրներ, Աստծո ողորմածությամբ, ես դիմում եմ ձեզ ՝ ձեր մարմինները ներկայացնել որպես կենդանի զոհաբերություն, սուրբ և ընդունելի Աստծո համար: որը ձեր հոգևոր [պաշտամունքի] ծառայությունն է»: «Ես ինձ քեզ եմ տալիս»-ը նշանակում է. «Ես կատարում եմ հետևյալը. Ես կատարում եմ Հռոմեացիների 12:1-ը. Ես ստանում եմ ողորմությունները, ես իմ մարմինը ներկայացնում եմ որպես կենդանի զոհ: Ես նկատի ունեմ դա որպես պաշտամունքի գործողություն: Ես փափագում եմ, որ Աստված լիովին տիրապետի ինձ, ղեկավարի ինձ, գոհացնի ինձ, օգտագործի ինձ իր նպատակների համար »:<br /> <br /> ==== Մարդկային պատասխանը====<br /> <br /> Այնուհետև, եթե վերադառնանք Հռոմեացիներ 6։13-ին, նա դա ասում է այսպես. «Եւ ձեր մարմնի անդամները»,- ձեր ձեռքեր, ոտքերը, լեզուն և այլն,-«որպէս անիրաւութեան գործիք, ի ծառայութիւն մեղքի մի՛ պատրաստէք, այլ յանձնեցէ՛ք ձեզ՝ ի ծառայութիւն Աստծու, որպէս մեռելներից կենդանի դարձածներ, իսկ ձեր մարմնի անդամները՝ արդարութեան գործիքներ՝ ի ծառայութիւն Աստծու»: Երբ մենք ընթերցում ենք դա և ցանկանում ենք հնազանդվել, մենք ասում ենք. «Ես իմ անձը, իմ հիշողությունը, իմ բազուկները, ոտքերը, ձեռքերը, աչքերը, լեզուն, քեզ եմ տալիս, ով Աստված, որպեսզի դու տիրես դրանց որպես քո սեփականություն, և կատարես քո բարի և սուրբ նպատակները՝ օգտագործելով իմ անձը, մարմինը, հոգին որպես արդարության գործիք: Ես ինձ քեզ եմ տալիս»:<br /> <br /> 2 Կորնթացիների մեջ կա մի գեղեցիկ պատմություն, թե ինչպես են դա արել մակեդոնացիները: Այն ասում է, որ նրանք «բազում աղաչանքներով աղաչում էին, որ մեզ տան այն ընծաները եւ պաշտօնի մասնակցութիւնը, որ սրբերի համար է: Եւ ոչ միայն այնչափ, որչափ ակնկալում էինք, այլ իրենք իրենց եւս նուիրեցին՝ նախ Տիրոջը եւ ապա մեզ՝ Աստծու կամքով»(2 Կորնթացիների 8:4–5): Պողոսը պարզապես ապշած էր այս երիտասարդ քրիստոնյաների հնազանդության գեղեցկությունից: Նրանք իրենց տվեցին Տիրոջը: Այնուհետև, վստահ լինելով, որ իրենք Աստծուն են պատկանում, նրանք իրենց տվեցին Պողոսին և Երուսաղեմում գտնվող աղքատների համար ողորմության նրա նպատակներին:<br /> <br /> Այնուհետև մենք ունենք Հիսուսի հիանալի օրինակը: «Եւ Յիսուս բարձրաձայն աղաղակեց եւ ասաց.«Հա՛յր, քո ձեռքն եմ աւանդում իմ հոգին»: Երբ այս ասաց, հոգին աւանդեց»(Ղուկաս 23:46): «Քո ձեռքն եմ աւանդում իմ հոգին»մի ուրիշ ձև է՝ ասելու.«Ես ինձ քեզ եմ տալիս: Ես մահանում եմ: Եթե ես կրկին ապրեմ,դա այն պատճառով կլինի, որ դու ես ինձ տիրում, պահում, պահպանում: Ես ինձ քո խնամքին եմ հանձնում»:<br /> <br /> Զարմանալի չէ ուրմեն, երբ վաղ քրիստոնյաները նկարագրեցին իրենց իսկ տառապանքներն ու սեփական մահն այդ ձևով: Առաջին Պետրոս 4:19. «Հետեւաբար նրանք, որ չարչարւում են ըստ Աստծու կամքի, բարեգործութիւն անելով թող իրենց հոգիները յանձնեն հաւատարիմ Ստեղծողինն»: Ձեր հոգին հավատարիմ Ստեղծողին վստահելը նշանակում է. «Ես ինձ քեզ եմ տալիս: Ես ինձ քեզ եմ տալիս: Աստված, դու հավատարիմ ես: Դու զորեղ ես: Դու իմ Արարիչն ես: Ես քեզ եմ պատկանում: Դու ստեղծել ես ինձ: Հոգ տար իմ մասին: Ես մահանում եմ»:<br /> <br /> Կարծում եմ, որ Էլիզաբեթի համար կարևորն այն ժամանակ, երբ նա հարցրեց այս մասին, որը բոլորիս համար կարևորն է, այն է, որ մենք մեր մտքում և սրտերում որոշում ենք՝ արդյո՞ք, մենք հավատում ենք, որ Աստծո կողմից գնված ենք Քրիստոսի միջոցով, թե՝ ոչ: Մենք հավատո՞ւմ ենք դրան, և որ մենք, հետևաբար, մեր սեփականությունը չենք, որ մենք լիովին կախված ենք Աստծուց մեր կյանքի, մեր ընտրությունների, մեր ապահովվածության, մեր պաշտպանության, մեր բավարարվածության, մեր իմաստի, հավերժական ուրախության մեր հույսի համար: Եթե իրականում Աստված մեզ գնել է սրա համար, ապա «Ես ինձ քեզ եմ տալիս, ո՛վ Աստված» բառերը նշանակում են. «Այո, այո, այո: Այո, ինձ գնելու համար: Ես ոգևորված եմ, որ ամբողջությամբ քոնն եմ՝ գնված Քո Որդու գնով այս ձևով: Հետևաբար, ես հրաժարվում եմ ամեն ինքնավստահությունից, ամեն ինքնամեծարումից: Ես ինձ լիովին քեզ տալիս եմ՝ քո հավերժ օգտագործման համար»:</div>

Pcain http://hy.gospeltranslations.org/wiki/%D4%BB%D5%B6%D5%9E%D5%B9_%D5%A7_%D4%B1%D5%BD%D5%BF%D5%AE%D5%B8_%D6%83%D5%A1%D5%BC%D6%84%D5%A8: 2019-08-01T19:55:41Z

<p>Pcain: </p> <hr /> <div>&lt;p&gt;&lt;span class=&quot;fck_mw_template&quot;&gt;{{info|What Is God’s Glory?}}&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;b&gt;Աուդիո գրառում&lt;/b&gt;<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Աստծո փառքը մեծ նշանակություն ունի Սուրբ Գրքում և այն մեզ համար այստեղ մեծ նշանակություն ունի Աստծուն փափագելու համար: Ահա մի քանի ձև, որոնց միջոցով Հովիվ Ջոնը տարիների ընթացքում նկարագրել է Աստծու փառքի կարևորությունը: &lt;/i&gt;<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Նա ասաց այսպիսի բաներ. «Աստծո փառքի հաստատումը մեր փրկության հիմքն է, և Աստծո փառքի վեհացումը մեր փրկության նպատակն է»: Մի ուրիշ տեղ. «Աստծո փառքն ամեն ինչի նպատակն է»: Մի ուրիշ տեղ. «Աստծո փառքը պատմության միավորող նպատակն է»: Մի ուրիշ տեղ նա ասաց. «Աստծո փառքը լիակատար և տևական ուրախության աղբյուրն ու գումարն է»: Եվ այսպես շարունակ:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Սրանք ուժեղ խոսքեր են: Բայց ի՞նչն է Աստծո փառքը, ի՞նչ ենք մենք հասկանում դրա տակ: Դա հարց է, որի պատասխանը Հովիվ Ջոնը փորձել է տալ իր «Նրան լինի փառք հավիտյանս հավիտենից» քարոզում, որը քարոզել է 2006 թ. դեկտեմբերի 17-ին: Ահա մի տեսահոլովակ այն մասին, թե ինչ է նա ասել.<br /> &lt;/p&gt;<br /> &lt;h4&gt;Անել անհնարինը&lt;/h4&gt;<br /> &lt;p&gt;Ես ասում եմ, որ Աստծո փառքը սահմանելը հնարավոր չէ, որովհետև այն ավելի շատ նման է «գեղեցկություն» բառին, քան «բասկետբոլ» բառին: Այնպես որ, եթե որևէ մեկն ասում է, որ երբեք չի լսել բասկետբոլի մասին, նա չգիտի, թե ինչ է բասկետբոլը և ասում է. «Սահմանիր բասկետբոլը», ձեզ համար դժվար չի լինի դա անել:<br /> &lt;/p&gt;<br /> &lt;p&gt;«Աստված միակն է իր կարգի մեջ: Նա ունի անսահման կատարյալություն, անսահման մեծություն և անսահման արժանիքներ»: Թվիթով Ֆեյսբուքում կիսվելու համար դուք կօգտագործեիք ձեր ձեռքերն ու կասեիք. «Դե, դա նման է կաշվից կամ ռետինից պատրաստված մի կլոր բանի և մոտ տասը կամ ինը դյույմ տրամագիծ ունի, և այն փչում են: Այն փչում եք այնքան, որ բավականին պինդ դառնա: Եւ հետո կարող եք հարվածել դրանով այ այսպես, կարող եք նետել մարդկանց, կարող եք վազել մինչ հարվածում եք: Եւ հետո վերջում օղակ կա: Այն զամբյուղ էր նախկինում: Եվ դուք փորձում եք գնդակը նետել օղակի միջով և այդ պատճառով այն կոչվում է բասկետբոլ»: Նրանք լավ պատկերացում կկազմեին, դրա մասին: Նրանք կկարողանային գտնել այն, և տարբերել ամերիկյան կամ սովորական ֆուտբոլային գնդակից:<br /> &lt;/p&gt;<br /> &lt;p&gt;Դուք չեք կարող նույնը անել «գեղեցկություն» բառի հետ: Մեր բառապաշարում կան բառեր, որոնք մենք կարող ենք բացատրել, ոչ թե այն պատճառով, որ կարող ենք շփվել դրա հետ, այլ այն պատճառով, որ կարող ենք տեսնել դրանք: Մենք կաող ենք մատնանշել: Եթե մենք միասին մատնացույց անենք բավականին բաներ և տեսնենք բավականին բաներ և ասենք.«Ահա այն, ահա այն, ահա այն»,- մենք կկարողանանք ունենալ գեղեցկության ընդհանուր զգացողություն: Բայց եթե փորձեք գեղեցկությունը դնել բառերի մեջ , դա շատ ու շատ դժվար կլինի:<br /> &lt;/p&gt;<br /> &lt;h4&gt;Փառքը մատնացույց անելը&lt;/h4&gt;<br /> &lt;p&gt;Նույնը վերաբերում է փառք բառին: Այսպիսիով, ինչպե՞ս պետք է դա անեմ: Դուք պետք է փորձեք, որովհետև մենք չենք կարող թողնել,որ մարդիկ պարզապես ինքնուրույն լցնեն դա: Այսպիսով ահա այն միջոցը, որով ես կփորձեմ անել դա: Ես պատրաստվում եմ վերցնել այն և հակադրել աստվածաշնչային սուրբ բառով և հարցնել. «Ո՞րն է Աստծո սրբության և Աստծո փառքի միջև տարբերությունը»: Դրանով ես կարծում եմ, որ մենք մի փոքր պատկերացում կունենանք այս տերմինի՝ Աստծո փառքի մասին: Այսպիսով, ահա թե ինչպես եմ ես փորձելու դա անել:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Աստծո սրբությունը, կարծում եմ, Իր հետ միևույն դասի մեջ է՝ իր կատարյալությամբ, մեծությամբ և արժեքով: Նրա կատարյալությունը, մեծությունն ու արժեքն այդպիսի հստակ և առանձնացված կատեգորիա է. մեզ սովորեցրել են, որ «սուրբ» նշանակում է առանձնացված լինել, և Ինքն միակն է Իր դասի մեջ: Նա ունի անսահման կատարյալություն, անսահման մեծություն և անսահման արժեք:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Նրա սրբությունը այն է, ինչ Նա կա որպես Աստված, և ոչ ոք չկա Նրանից բացի: Նրա կատարելության որակը չի կարող բարելավվել, այն հնարավոր չէ նմանակել, այն անհամեմատելի է, այն որոշում է այն ամենը, ինչ Նա կա և ոչինչ դրսից չի որոշվում այն: Դա նշանակում է Իր անսահման արժեքը, Իր ներքին, անսահման արժեքը, Իր ներքին, անսահման նշանակությունը:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Այժմ, երբ Եսայի 6:3-ն ասում է, որ հրեշտակներն գոչում էին . «Սո՛ւրբ, սո՛ւրբ, սո՛ւրբ է Զօրութիւնների Տէրը»,- հաջորդ բանը, որ նրանք ասում են, այս է. «Ամբողջ երկիրը լի է նրա փառքով», և հավանաբար սպասում էիք, որ նա ասի &lt;i&gt;սրբություն&lt;/i&gt;։ Եվ նա չի ասում սրբություն: Նա ասում է &lt;i&gt;փառք&lt;/i&gt;:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ներքնապես սուրբ, ներքնապես սուրբ, և ամբողջ երկիրը լի է նրա փառքով, որից ես հետևություն եմ անում և ասում, որ Աստծո փառքը է Իր սրբության ակնհայտ գեղեցկության դրսևորումն է: Դա նրա սրբության հրապարակումն է: Նա մարդկանց այսպես ցուցադրում է Իր սրբությունը, որպեսզի նրանք հասկանան այն: Այսպիսով Աստծո փառքը Աստծո սրբության դրսևորումն է:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Լսեք Ղևտացիս 10:3-ի այս խոսքը: Աստված ասում է, որ Նա ցույց կտա Իր սրբությունն այն մարդկանց շրջանում, ովքեր մոտ են Իրեն և բոլոր մարդկանց առաջ Նա կփառավորվի: «Պիտի ցոյց տամ իմ սրբութիւնը»,-ասում է Տէրը: «Եվ բոլոր ժողովրդի մեջ»,-ասում է մի ուրիշ ձևով,-«Ես կփառավորվեմ»: Այսպիսով՝ տեսնել, հասկանալ և ճանաչել Իր սրբությունը և ինչ -որ իմաստով այն ընկալելը, նրա փառքը տեսնելը և հետևաբար նրան փառավորելն է:<br /> &lt;/p&gt;<br /> &lt;h4&gt; Անհնարինը սահմանելը&lt;/h4&gt;<br /> &lt;p&gt;Այսպիսով, սա սահանման մի փորձ է: Աստծո փառքը Աստծո բազմազան կատարելությունների անսահման գեղեցկությունն ու մեծությունն է: Անսահման գեղեցկությունը. Ես կենտրոնանում եմ Նրա բնավորության, Նրա արժեքի և Նրա հատկությունների դրսևորման վրա. Նրա բոլոր կատարելությունները և մեծությունը գեղեցիկ են, ինչպես երևում են, և դրանք շատ են: Այդ է պատճառը. որ ես օգտագործում եմ «բազմազան» բառը:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Այսպիսով, ահա այն մեկ այլ նախադասության մեջ: Աստծո փառքը նրա բազմազան կատարելությունների անսահման գեղեցկությունն ու մեծությունն է:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Միևնույն քարոզի մեջ Հովիվ Ջոնը շարունակում է՝ ավարտելով.&lt;/i&gt;<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Երկինքը Աստծո փառքը կպատմե(Սաղմոս19:1): Ի՞նչ է սա նշանակում: Դա նշանակում է, որ Նա գոռում է մեզ վրա: Նա գոռում է ամպերի միջոցով: Նա ոսկով գոռում է հորիզոնում: Նա գոռում է համաստեղությունների և աստղերի միջոցով: Նա գոռում է: Ես փառահեղ եմ: Բացի՛ր աչքերդ: Դա այդպես է, միայն ավելի լավ է, եթե ինձ ճանաչես:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Եվ Աստվածաշունչն ասում է. «Սուրբ, սուրբ, սուրբ է Զորաց Տերը. ամբողջ երկիրը լցված է նրա փառքով&amp;nbsp;»: (Եսայի 6:3): Եթե դու աչքեր ունենաիր՝ տեսնելու այս սենյակում, դու կտեսնեիր Աստծո փառքն ամենուր: Մենք աչքերի կարիք ունենք: Մենք ավելի շատ աչքերի կարիք ուենք, քան մեկ այլ բանի: Այս աշխարհի աստվածը այն անհավատների սրտերը կուրացրեց, որ Քրիստոսի փառավոր ավետարանի լուսավորությունը չծագե նրանց վրա (2 Կորնթացիս 4:4–6):<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ուստի ես հարցնում եմ. «Տեսնու՞մ եք դա: Դուք սիրու՞մ եք դա»: Դուք սրա համար եք ստեղծվել: Եթե դու սրտի խորքում բոլորովին հետաքրքրված չես սրանով, և նստած այնտեղ պարզապես սպասում ես ծառայության ավարտին, կգա մի օր, այս երեկո հուսով եմ, որ երբ բավականին վերքեր բուժվեն, դու կասես. «Ես ստեղծվել եմ սրա համար: Ահա, թե ինչու ես կամ, որ տեսնեմ դա: Ամեն ինչ դա է մատնանշում: Այն ամբողջ փառքը, որը ես գրավիչ էի համարում, գնում է այնտեղ: Այս ամենը պատիճ ու մոխիր է: Նա ճիշտ էր: Աստվածաշունչը ճիշտ էր: Հիսուսը ճիշտ էր»:<br /> &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Հուսով եմ, որ շատ ուշ չի լինի, երբ դա կատարվի քեզ հետ:<br /> &lt;/p&gt;</div>

Pcain